Od wielu już lat Polska doświadcza poważnego kryzysu demograficznego – więcej ludzi umiera niż się rodzi. Zanika przy tym model rodziny wielodzietnej. Powoduje to poważne konsekwencje, wśród których najczęściej podosi się kwestię wydolności systemu ubezpieczeń. Liczba emerytów rośnie, przy jednoczesnym spadku liczby ludzi w wieku produkcyjnym.

Okres świąt Wielkanocnych to czas, kiedy szczególnie koncentrujemy się na znaczeniu ludzkiego życia. Wspominamy przede wszystkim życie Jezusa Chrystusa, który pokonał śmierć, cierpienie i grzech. W Zbawicielu dostrzegamy też sens naszej egzystencji, która nie kończy się na ziemi, ale trwa na wieki. Nadzieja wieczności przyniesiona przez Pana Jezusa obejmuje każdego człowieka, także tego najmniejszego, który został poczęty i oczekuje na urodzenie. I choć może on być niechciany przez innych ludzi i skazany na aborcyjną śmierć, to jednak zawsze jest chciany i kochany przez Boga.

Jest takie powiedzenie, że tylko głupiec na łożu śmierci żałuje, że za mało czasu poświęcił na przesiadywanie w biurze, zakładzie, firmie czy innym miejscu pracy. Jeśli czegoś człowiek wówczas żałuje to czasu, który mógł spędzić na świadczeniu miłości – szczególnie wobec najbliższych. Żałuje także tych fragmentów swojego życia, które były naznaczone grzechem.