„Ojcostwo Boże jest źródłem ojcostwa ludzkiego; jest podstawą czci rodziców” - te słowa Katechizmu Kościoła Katolickiego (2214) wskazują na wielką godność ojcostwa ludzkiego. W podobny sposób ujmuje tę prawdę św. Paweł w Liście do Efezjan pisząc „dlatego zginam kolana moje przed Ojcem, od którego bierze nazwę wszelki ród na niebie i na ziemi” (Ef 3, 14-15).

Czwarte przykazanie Boże

Podejmując temat ojcostwa jako daru, ale również jako zadania, trzeba przypomnieć sobie znaczenie czwartego Bożego przykazania – czci ojca i matki. Przykazanie to przypomina nie tylko o obowiązkach dzieci wobec rodziców, ale również o obowiązkach rodziców wobec swego potomstwa. Przykazanie bardzo wyraźnie przypomina sprawę odpowiedzialnego rodzicielstwa, a tym samym odpowiedzialnego ojcostwa. „Szacunek dla rodziców (cześć synowska) wynika z wdzięczności wobec tych, którzy przez dar życia, swoją miłość i pracę wydali na świat dzieci i pozwolili im wzrastać w latach, w mądrości i w łasce(...) Szacunek synowski przejawia się w prawdziwej uległości i posłuszeństwie” – czytamy w Katechizmie Kościoła Katolickiego (2215-2216).
Czwarte przykazanie Boże przypomina także o obowiązkach rodziców wobec dzieci, tym samym podejmuje temat ojcostwa jako zadania. „Rodzice mają pierwszorzędne i niezbywalne prawo oraz obowiązek wychowania(...) Rodzice powinni uważać swoje dzieci za dzieci Boże i szanować je jako osoby ludzkie. Wychowują oni swoje dzieci do wypełniania prawa Bożego, ukazując samych siebie jako posłusznych woli Ojca niebieskiego” (KKK 2221-2222). Bóg Ojciec Stwórca pragnie włączyć rodziców w swoje dzieło powoływania do istnienia człowieka. Uczestnictwo rodziców w dziele prokreacji, a także wychowania, jest odbiciem dzieła Ojca Stwórcy.

więcej w wydaniu papierowym