Z profesorem Januszem Gadzinowskim, kierownikiem Katedry i Kliniki Neonatologii Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, konsultantem wojewódzkim ds. neonatologii w Wielkopolsce, rozmawia Alicja Babkiewicz.
 

Panie Profesorze, jest Pan znanym na świecie autorytetem, wybitnym specjalistą w dziedzinie neonatologii. Co wpłynęło na wybór tej specjalizacji?
Może zacznę od tego, że w czasie studiów interesowałem się pediatrią, należałem nawet do koła studenckiego towarzystwa naukowego, działającego w ówczesnej klinice pediatrii im. Marii Magdaleny, które prowadziła pani profesor Urszula Radwańska. Później podjąłem pracę jako ginekolog-położnik. Po kilku latach nie mogłem jednak wytrzymać presji różnych problemów etycznych i religijnych. W czasach komunistycznych się nie dyskutowało, tylko wywierało presję, a lekarz, który miał specjalizację z ginekologii, był po prostu wpisywany do przerwań ciąży i nikt się z jego opinią nie liczył. Dopóki nie miało się specjalizacji, można było tę dziedzinę uprawiać, nie będąc zmuszonym do wykonywania aborcji, natomiast w momencie jej uzyskania, gdy człowiek zostawał członkiem zespołu, rozpisywali go i koniec. W związku z tym, że nie zgadzałem się z przerywaniem ciąży, po prostu uznałem, że najlepiej wrócić do swojego pierwotnego pomysłu, którym było zajęcie się pediatrią. Neonatologia jest tą częścią pediatrii, która jest najbliższa położnictwu. Moje specjalizacje z ginekologii, położnictwa i pediatrii pozwalałyby mi na taki „pomost” między położnictwem i pediatrią, dlatego żeby wykorzystać wiedzę oraz swoją pierwszą specjalizację, skupiłem się na chorobach noworodków.

więcej w wydaniu papierowym