Dzięki pośrednictwu księdza dr. Przemysława Drąga, dyrektora Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin, łączę się duchowo ze wszystkimi uczestnikami sympozjum i otaczam Was modlitwą.
Dzieci należy leczyć
Sympozjum odbywa się w 30 rocznicę ogłoszenia adhortacji apostolskiej Familiaris consortio
Jana Pawła II, a także jeszcze w blaskach jego beatyfikacji, oraz 70 rocznicy śmierci św. Maksymiliana w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz za ojca rodziny. Wspominam osobę bł. Jana Pawła i św. Maksymiliana, wielkich obrońców życia, prosząc, aby orędowali za wszystkimi obrońcami życia i ufam, że pomogą nam uprosić Boże Miłosierdzie i opamiętanie dla opornych, aby na polskiej ziemi nie ginęło żadne poczęte dziecko, a zwłaszcza dziecko chore.
Dzieci chore należy od początku otaczać jeszcze większą opieką i miłością, należy je leczyć, a nie zabijać. Nikt nie ma prawa odbierać życia niewinnej istocie ludzkiej. Powiedzmy to sobie jasno: to prawo nie ma nic wspólnego z prawem, choć politycy i prawodawcy twierdzą inaczej.
„Tyrańska” decyzja
Bł. Jan Paweł II w encyklice Evangelium vitae przypomina: „To prawda, że historia zna przypadki zbrodni dokonywanych w imię „prawdy”. Ale do czynów równie zbrodniczych i do radykalnego pogwałcenia wolności dochodziło też i nadal dochodzi pod wpływem relatywizmu etycznego. Gdy większość parlamentarna lub społeczna uchwala, że zabicie jeszcze nienarodzonego życia ludzkiego jest prawnie dopuszczalne, choćby nawet pod pewnymi warunkami, to czyż nie podejmuje tym samym decyzji „tyrańskiej” wobec najsłabszej i najbardziej bezbronnej ludzkiej istoty? Sumienie powszechne słusznie wzdryga się w obliczu zbrodni przeciw ludzkości, które stały się tak smutnym doświadczeniem naszego stulecia” (70). Nie istnieje prawo do zabijania niewinnej istoty.
W obronie poczętego życia musimy stanąć wszyscy – ojcowie i matki, duchowni i świeccy, politycy i ludzie młodzi. Gdy niewinne dziecię zostaje pozbawione życia, jeszcze przed narodzeniem (ponieważ jest chore), nie możemy być neutralni. Neutralność nie jest obiektywizmem, jest zaniedbaniem obiektywizmu. Istnieje obowiązek opowiadania się po stronie ofiary, a nie po stronie agresora.
Nie możemy się poddawać…
W związku z sytuacją, jaka zaistniała wobec debaty sejmowej nad obywatelskim projektem ochrony poczętego życia, który wsparty był podpisami sześciuset tysięcy obywateli, nie możemy ustawać w dalszej trosce o całkowitą ochronę poczętego życia. Musimy nadal podejmować działania w tym kierunku.
Zachęcam wszystkich Szanownych Uczestników sympozjum do działań w tej dziedzinie. Posłowie i senatorowie, którzy zostali wybrani do Sejmu i Senatu, zostali obdarzeni mandatem naszego zaufania, dlatego mamy prawo, a nawet obowiązek, wymagać od nich stanowienia takich ustaw, które nie będą sprzeczne z prawem moralnym i dekalogiem.
Zapraszam wszystkich obrońców życia, zrzeszonych w różnych grupach, do współpracy wzajemnej i do tego, by nie ustawać w działaniu i nie poddawać się. W całkowitej obronie życia musimy czynić wszystko, co maksymalnie jest w naszej mocy. Pisał Norwid: „Tyle i takiej egzystencji naród ma, ile szanuje życie człowieka”. „Przyszłość świata idzie przez rodzinę” – bł. Jan Paweł II.