W Wielkiej Brytanii ponad 700 kobiet, które zaszły w ciążę dzięki sztucznemu zapłodnienu, po kilku tygodniach zdecydowało się na aborcję. Większość z nich jako przyczynę decyzji o przerwaniu ciąży podało zaskakująco banalne wytłumaczenie: „Rozmyśliłam się…”.

Według danych brytyjskiego Urzędu ds. Zapłodnienia i Embriologii Człowieka (HFEA), tylko część aborcji po in vitro przeprowadzono z powodu powikłań. Każdego roku uśmiercanych jest około 50 dzieci z próbówki zaimplantowanych już w organizmach matek. Ciążę przerywają także kobiety, które poddały się innym formom sztucznego rozrodu, np. sztucznej inseminacji. Od 1992 r. HFEA zbiera dane dotyczące przebieg ciąż zainicjowanych sztucznymi metodami. W tym okresie odnotowano 749 aborcji po zapłodnieniu in vitro.

Dane przedstawione przez HFEA w ubiegłym tygodniu zaszokowały brytyjską opinię publiczną. Ludziom trudno uwierzyć w tak liczne przypadki aborcji po in vitro, ponieważ zwolennicy sztucznej prokreacji od lat wmawiają społeczeństwu, że dziecko jest najbardziej pożądanym dobrem na świecie i każdemu należy umożliwić jego posiadanie. Dlatego prawo obowiązujące na Wyspach nie ogranicza stosowania metod rozrodu wspomaganego tylko do przypadku małżeństw. Dziecko z probówki może sobie zamówić prawie każdy.

Ponad połowa kobiet decydujących się na aborcję po in vitro kieruje się względami „społecznymi”, a nie zdrowotnymi. Owe „społeczne”względy, to np. poczucie przymuszenia do macierzyństwa, lęk przed porodem i macierzyństwem, rozpad związku. Najczęstsze przyczyny medyczne to zespół Downa i wady rozwojowe płodu. Choroby dziecka poczętego in vitro nie udaje się bowiem uniknąć całkowicie, pomimo wnikliwej diagnostyki preimplantacyjnej.

Według byłej posłanki Ann Widdecombe (Partia Konserwatywna) kobiety traktują czasami dzieci jak „modne zabawki”. Podobnego zdania jest Josephine Quintavalle z grupy Comment on Reproductive Ethics: “Dziecko nie jest zaprojektowanym przedmiotem, który po pewnym namyśle można tak po prostu odrzucić”.

za: hli.org.pl